Fixo 12. ¨Economistas divulgam manifesto em apoio a Dilma¨ | Brasil 24/7


Economistas divulgam manifesto em apoio a Dilma | Brasil 24/7.

Fixo 11. ¨Número de brasileiros na extrema pobreza tem redução drástica, diz FAO¨ – Fome/FAO – RFI


Número de brasileiros na extrema pobreza tem redução drástica, diz FAO – Fome/FAO – RFI.

¨O Brasil foi citado como referência para a luta contra a fome e a pobreza extrema do mundo em relatório divulgado hoje em Roma, sede da entidade. Entre 2001 e 2012, o Brasil conseguiu reduzir o total de brasileiros que vivem com menos de US$ 1 por dia e também conseguiu fazer com que o número de desnutridos recuasse no país. “A proporção de desnutridos caiu de 10,7% no período 2000-2002 para menos de 5% em 2004-2006”, informa o relatório.¨

Fixo 10. Ética e Política. Eleições 2014


 Atenção na hora de escolher os candidat@s!
 

Fixo 9. Filosofia da Arte. Cinema Robin Williams


Um ator incrível. Deixará lembranças muito boas pra mim.

Obrigada!

http://cultura.estadao.com.br/noticias/cinema,robin-williams-e-
encontrado-morto,1542242

 

¨Amor além da Vida¨

http://www.youtube.com/watch?v=HhxgX8-2pg8

¨Bom-dia, Vietnã¨

http://www.youtube.com/watch?v=FPshQ_8OEJc

Fixo 8. Ética e Política. As 18 Universidades que o PT criou até agora!


Rodrigo Jolee. Agência PT

Rodrigo Jolee. Agência PT

Fixo 7. ANTROPOLOGIA e FILOSOFIA da ARTE. ¨ROSALÍA DE CASTRO: DE ALUMNA A PEDAGOGA DE GALICIA¨. Helena Villar Janeiro


Em homenagem a este Dia Internacional da Mulher, gostaria de reblogá-la, Profa. Helena. Quero deixar aqui a admiração que sinto pela senhora e por Rosalía, através da leitura de ambas, e através dessa afetuosa e prazerosa amizade que vimos compartilhando ao longo desses anos. Não me canso de lê-las e isto me faz um bem enorme.

Um beijo carinhoso, um forte abraço e um brinde a nós, as mulheres.

¨Acabamos de pasar a conmemoración do 150 aniversario da publicación de Cantares gallegos. O 2013 supuxo o desenvolvementos de estudos sobre Rosalía, pero aínda se van ir descubrindo aspectos que boten máis luz sobre a escritora universal que é considerada unha das mellores poetas –mulleres e homes- de todos os tempos.

Sabemos que naceu en Santiago de Compostela o 24 de febreiro de 1837 nunha casiña pobre do antigo “Camiño novo”, que daquela pertencía ao municipio de Conxo. Ela data Follas novas (1880) no día 23 de febreiro como día do seu aniversario porque naceu na madrugada do 24.

A meniña parecía destinada a ir parar á inclusa por ser filla de pais incógnitos, pero recolleuna súa madriña librándoa así dunha moi posible morte infantil dada a súa delicada saúde e a sorte que corrían  a maioría das criaturas que alí ingresaban. Os seus pais eran en realidade o coengo José Martínez Viojo e a fidalga vida a menos Teresa Castro, vinculada cos antigos moradores do pazo de Arretén. A súa orixe, polo tanto, era anómala pois fora concebida sacrilegamente, algo que a sociedade da época vía con moi malos ollos. Esa foi a razón pola que non foi recoñecida ata que súa nai venceu todos os medos e lle deu á meniña a primeira lección de valentía.

Segundo a tradición, dúas irmás de seu pai levárona para a criaren nunha casiña de Ortoño, no lugar de Tarroeira, pero a permanencia de Rosalía na aldea durou menos tempo do que se pensaba (12 anos), pois sabemos xa que non estivo máis de cinco. En 1842 vivía con súa nai en Padrón, Rúa do Sol. Así que polas rúas de Padrón andou e xogou María Rita Rosalía coas outras meniñas ata que aos dez anos se trasladou a Santiago de Compostela.

¿Como foi a educación desta nena a quen parece salvar o destino o día do seu bautismo para que chegue a ser algo grande?

Rosalía pasa do mundo rural á vila de Padrón e vive dez anos en dous ambientes familiares moi distintos, aínda que os dous humildes economicamente e moi relacionados coa Galicia rural. O da familia paterna, un ambiente campesiño. O de súa nai, un ambiente de señorío sen diñeiro. Cando chega a Santiago, relaciónase coa xente culta que participa en “El Liceo de la Juventud” e socialízase culturalmente nun ambiente progresista. De Santiago marcha Madrid onde coñece a Manuel Murguía, co que casará en 1858. A partir daquela, Rosalía terá un compañeiro de altísima talla intelectual que tamén lla vai recoñecer a ela, un intelectual que a elixirá para levar a cabo a recuperación de Galicia que el ten na cabeza. A Rosalía vaille encomendar a dignificación da lingua. A Eduardo Pondal, encargaralle rebuscar nun pasado glorioso para lle dar a Galicia un espello onde mirarse para reconquistar o seu futuro.

Dos primeiros anos, en contacto directo coa paisanía en Ortoño e en Padrón, Rosalía aprende a sabedoría da lingua popular, a lingua propia de Galicia e as súas cancións, que son os restos dunha poesía oral herdeira das grandes cantigas medievais, de cuxa existencia ela non ten coñecemento. Sobre esta poesía vai construír os seus Cantares gallegos.

Na etapa marcadamente padronesa recibe a educación refinada que lle proporciona unha nai con menos cartos que restos de nobreza. Durante a estadía en Santiago de Compostela, recibe a mellor educación que unha muller da época pode acadar: cultura xeral ampla e formación artística multidisciplinar que lle permitía compoñer versos, saber solfexo, tocar varios instrumentos, debuxar e converterse nunha prometedora actriz. Posiblemente nesta etapa santiaguesa teñen lugar tamén os primeiros sentimentos amorosos e as primeiras decepcións, pois alí coñeceu e tratou a Aurelio Aguirre que lle dedicou versos louvadores da súa intelixencia e se cubriu de aureola romántica ao poñer fin á súa vida no mar de Orzán na Coruña.

En Madrid publica o seu primeiro libro, La flor, do que Manuel Murguía fai unha reseña. Uns meses máis tarde, casan e manteñen durante a vida en común –el sobreviriraa moitos anos- unha grande colaboración cultural. Rosalía fórmase na súa biblioteca, coñece os grandes intelectuais europeos da época e ponse en relación coa literatura universal, influencia que podemos rastrear na súa obra.

Rosalía foi unha alumna privilexiada que soubo aproveitar todas as aprendizaxes que se lle presentaron: a da vida, a dos libro, a das conversas.

Como aprendizaxe de poeta nunha lingua que non constaba que tivese tradición literaria, aceptou a recomendación de Murguía de escribir no por daquela chamado dialecto que aprendera de nena. Partindo das cancións que oía cantar, e seguindo unha tendencia da súa época –a do romanticismo- de recuperar e valorar a arte do pobo, escribiu os poemas que acabarían nun libro, Cantares gallegos, datado no día de nacemento do seu home, o 17 de maio.

Este foi o primeiro gran libro escrito en lingua galega moderna, que non tiña nin gramática nin dicionario, por unha poeta de grande sensibilidade e facilidade para a o verso. Vai precedido dun prólogo que, ademais do seu interesante contido, demostra que Rosalía era quen de utilizar o galego tamén para escribir en prosa. Neste poemario, defendía a Galicia de todas as aldraxes que lle viñan proferindo moitos escritores de fóra, como Góngora ou Quevedo, por citar algún dos máis notorios antigalegos. A partir da publicación de Cantares gallegos, Rosalía convértese en mestra da nosa colectividade, da que está aquí e da que está emigrada en América, que chega a publicarlle Follas novas en La Habana no ano 1880. É agora cando conviven nela a alumna que seguirá aprendendo toda a vida como os mellores mestres e mestras, e en pedagoga que guía dalgún xeito ao noso país, un país de emigrantes, de necesitados e de desposuídos. O pobo chegou a adoptala como nai das súas penas e consolo das súas desgrazas por encima de calquera razoamento,

En primeiro lugar, Rosalía é mestra de lingua, dotándoa dunha grafía inicial. ¡Cantos escritores aprenderon a escribir a lingua de Galicia lendo os seus libros!Pero tamén é mestra polos contidos da súa obra que son educativos para os seus lectores do mundo enteiro, para todas as linguas, para todas as épocas. As desgrazas que pasaba Galicia na segunda metade do século XIX parecen volver a ateazarnos. Os ricos son acadora máis ricos e os pobres son acadora máis pobres. Os desafiuzamentos parécense a aquelas visitas que facían os “algoasiles” ás aldeas para desposuír os habitantes das súas casas por non poderen pagar os “trabucos e os préstamos”. Rosalía non é unha poetisa ao uso das súas contemporáneas, senón unha escritora profesional que non escribe “das pombas e as frores”, como di no primeiro poema de Follas novas.

Os libros rosalianos teñen potencialidade educativa. Desde o seu coñecemento do medio físico e cultural de Galicia, que se concreta nun riquísimo vocabulario, as referencias xeográficas, a descrición dos nosos costumes, ata os valores humanos que se desprenden dos seus poemas máis solidarios, sobre todo coas mulleres que son naquela época as grandes marxinadas da historia e cos pobres de todos os tempos que sofren toda clase de inxustizas de man dos poderosos. A palabra de Rosalía fundamenta a educación para a igualdade e a súa pluma comprometida proponnos non poucas reflexións arredor dun fenómeno, que xa parecía inverso e cada vez máis frecuente nas nosas aulas: a emigración e o triste desarraigo que padecen  “os que noutras terras/ tén que buscar pan”. Non obstante, Galicia volve emigrar e os seus versos servirán de forza para as persoas que se vexan obrigadas a deixar a patria,“forzoso, mais supremo sacrificio, que a miseria está negra en torno deles, e adiante está o abismo”.

Rosalía é unha poeta intemporal que non pasa de moda. Por desgraza da humanidade, os seus poemas máis cívicos son homologables aínda coas circunstancias polas que pasa o mundo máis empobrecido. E as análises e intuicións que fai nos seus versos relativos á condición humana, á dor, á finitude, ás ansias de inmortalidade, á soedade radical que padece o noso espírito é unha canteira de versos aplicables ás mulleres e homes de todos os tempos, de todas as xeografías e de todas as culturas.

Rosalía ensina a apreciar o propio, a valorar o idioma milenario que herdamos dos antergos, a coñecer a riqueza cultural, a ser solidarios cos que sofren, a mostrarse sensibles perante as inxustizas, a valorar as capacidades creativas e intelectuais das mulleres, a aprofundar nos pensamentos e a expresar ese resultado nun texto que permita coñecerse mellor e a mellor trasmitir os pensamentos.

Ao lado dos poemas que mellor retratan o pesimismo humano, Rosalía utiliza o xenio do humor, que é o cerne do noso espírito. Ela desmostra en que consiste a máis fina das ironías, a que invirte os papeis, a que di o contrario do que parece dicir. Por iso algúns dos seus poemas arrancan un sorriso e outros unha gargallada.

Rosalía non é santa. Nin tampouco é choroa. Ela non fai máis que cantar a realidade que viviu e viu ao seu redor. Ela explica así o fenómeno do pesimismo que por veces a invade e nos invade: “Triste é o cantar que cantamos/ mais que facer se outro mellor non hai”.¨

http://www.elcorreogallego.es/opinion/la-quinta/ecg/fundacion-rosalia-dinamica-necesaria/idEdicion-2014-03-23/idNoticia-859570/

Fixo 6.¨Filosofía Hoy¨ faz uma entrevista a Esperanza Guisán, professora emérita da Universidade de Santiago de Compostela. USC


Filosofando con… Esperanza Guisán*

Catedrática emérita de Ética de la Universidad de Santiago de Compostela, es fundadora y presidenta de honor de la SIEU, Sociedad Iberoamericana de Estudios Utilitaristas.

http://mariadario.wordpress.com/2010/11/14/saudades-sempre-esperanza-besos-a-ti-mi-maestra/

LA SOCIEDAD
¿Cuál es su estado de ánimo frente a la sociedad actual?
Mi estado de ánimo y el de todos depende del mundo de nuestros pensamientos y sentimientos. Y estos, a su vez, de lo que aprendido en nuestra vida, desde la infancia. Fui rescatada de una vida sujeta a dogmas católicos y ensanché mi mente gracias a mis maestros en filosofía: Platón, Hume, Espinosa, Kant y especialmente Mill, que me abrió todo un mundo de expectativas respecto al género humano. Vivimos en la sociedad del espectáculo, la artificiosidad, una sociedad que parece haberse alejado de los sueños humanistas que han contribuido al progreso moral de los pueblos civilizados. Eso, en lo negativo. En lo positivo, las fronteras se están borrando en muchos sentidos y hay esperanzas de una sociedad y una cultura global, con matices que respeten un mundo diverso de seres que coinciden en lo prioritario.

¿Cuáles son, aquí y ahora, las nuevas ¨plagas de Egipto¨?
Los males actuales son parte del patrimonio negativo de la humanidad. La búsqueda desenfrenada del prestigio, la fama y el dinero ya fueron fustigados por Platón. Necesitamos nuevamente a Sócrates para que nos ayude a escuchar la voz de nuestro daimon (conciencia o espíritu) y aprendamos a cambiar el ansia del triunfo en la batalla de la vida por el triunfo en la vida propia, tan bellamente expresado por Kant en su exaltación del selbzufreidenheit (autocontento) frente a los placeres burdos del triunfo con trampas y mentiras, el torpe modo con que buscamos ciegamente un bienestar aparente.

SU PENSAMIENTO
En su obra ¨Más allá de la Democracia¨ propugna una democracia en la que cada uno vote pensando en el bien común. ¿No suena utópico?

En ella distingo con claridad la democracia prudencial de la democracia moral. La prudencial es en realidad una caricatura de la democracia. Se deja que cada uno exprese su opinión reclamando atención a sus intereses propios y sus placeres inmediatos, cuando la democracia se concibió pensando en la mayor felicidad del mayor número. Es conservadora y egoísta. La democracia moral es el igual cuidado de lo propio y los de los demás; busca ampliar el círculo de la empatía, la simpatía, la compasión de modo que no solo nos respetemos todos por igual, sino que nos cuidemos unos a otros. La propuesta tal vez sea utópica, pero es la única respuesta razonable.

¿Por qué su obra es tan utilitarista, si el utilitarismo ha sido desautorizado y despreciado por autores clásicos y contemporáneos?
Considero a Mill el filósofo de la moral más sensato, sensible e innovador. Ofrece en sus obras una visión envidiable del ser humano y sus posibilidades de reformar la sociedad con la educación y la ilustración para que gocemos más individualmente y contribuyamos a que los demás también gocen. Para Mill, las desigualdades no solo son malas para las clases más deprimidas, sino para los patrones y los poderosos, porque solo en una situación de igualdad real es posible fomentar la amistad. Su utilitarismo opera prodigiosamente hermanando el legado liberal y el del socialismo entonces utópico.

¿Qué frase suya representa mejor su pensamiento?
“Cuanto más luches por la felicidad global, más honda y duradera será tu felicidad propia”.

Todos os direitos reservados a filosofiahoy.es/
http://filosofiahoy.es/index.php/mod.pags/mem.detalle/relcategoria.4212/idpag.5733/v_mem.listado/chk.08d7bfb0d50d92e9654fe859f6a514d1.html

Fixo 5. Ética. Política. Ética Animal. “NãO SOMOS ANJOS, MAS SOMOS BONS SERES HUMANOS.”


Meu Projeto Filosófico

Não somos anjos, mas somos bons seres humanos!”

ÉTICA: pensando nas outras PESSOAS para AJUDÁ-LAS.

POLÍTICA: pensando na nossa CIDADE (pólis) para AJUDÁ-LA.

ÉTICA ANIMAL: pensando nos ANIMAIS para AJUDÁ-LOS.

Ideia contida no livro “Una Ética de Libertad y Solidaridad: John Stuart Mill”. Esperanza Guisán. Anthropos. 2008

Ideia contida no livro “Una Ética de Libertad y Solidaridad: John Stuart Mill”. Esperanza Guisán. Anthropos. 2008

Placentero es acuerdarme de tí, Esperanza. Eso es.
Romero Britto

Romero Britto

Fixo 4. DIA dos PROFESSORES 2013. ¨Professores Que Não Envelhecem¨. JULIO GROPPA AQUINO. USP


LIEBSTERBLOGAWARD MLD

¨ Professores Que Não Envelhecem¨

Revista Nova Escola. Outubro/2002. Julio Groppa Aquino*. USP

(adaptação)

“Das poucas certezas que restam sobre o trabalho de educar, algo é incontestável: a capacitação do educador nunca se dá por completo, ela nunca se esgota. Certa feita, disse-me um professor, que a única vantagem que se pode obter do magistério é a de poder conviver com a potência e o frescor da infância e da juventude, instantes fugazes e extraordinários da condição humana. E, para que seja possível autenticar um argumento como esse, exige-se uma certa disposição do espírito, olhando com outros olhos aquilo que se vê todos os dias. 

Na roda viva das semanas, meses e anos letivos, é necessário, de quando em quando, tomar um certo distanciamento, contemplar o desenrolar dos acontecimentos cotidianos, prestar atenção em seus detalhes. E o que se verá? De um lado, alguém lutando contra a impiedade do tempo, o ¨inquilino¨ de um posto sempre em obras, em reconstrução perene. De outro, uma massa de corpos jovens, composta de olhares, modos e decibéis alterados, matéria-prima que não envelhece, perpetuando-se ano após ano. (…) 

Entretanto, uma senha secreta torna-se a chave para o bem viver docente e poucos a conhecem: furtar a jovialidade dos alunos, assenhorear-se de sua gana pela descoberta, sorver a seiva da vida que de lá emana irrefletidamente, vampirizá-los, enfim. Eis o segredo da vitalidade do professor. Por essa razão, trata-se, talvez, de uma das únicas profissões em que aposentadoria não há de fato. O ciclo nunca se fecha. O gesto professoral reinaugura-se sem cessar. No limite, retorna-se imediatamente ao ofício, ou, então, dele se recorda com fervor. Caso contrário, docência não houve.”

*http://www.bv.fapesp.br/pt/pesquisador/86696/julio-roberto-groppa-aquino/

revistaescola.abril.com.br/

Júlio Groppa Aquino

Fixo 3. PRÊMIO “LIEBSTER BLOG” de Helena Villar Janeiro a MariaLDario’s Blog. Blogue de Filosofia


MariaLDário:

LIEBSTERBLOGAWARD MLD

Com a gentileza e a grandeza de alma que lhe são peculiares, a querida Profa. Helena Villar Janeiro, da Universidade de Santiago de Compostela, Galiza, acaba de estender o prêmio ¨LIEBSTER BLOG¨, que lhe foi oferecido por Carlos Durán, a cinco pesquisadoras e blogueiras do seu círculo de contatos e amizades, do qual, afortunadamente, eu também faço parte.

Enaltecida com o seu gesto, resta-me agradecer-lhe com um efusivo obrigado, manifestando a mais plena vontade de colaborar com este novo seguimento intelectual e social que me é apresentado agora.

Um enorme abraço à senhora, Profa. Helena Villar Janeiro, escritora, jornalista, cronista, fotógrafa e poetisa galega.

Postado originalmente em tirardofio:

Este blog foi premiado por http://carlosduranblog.wordpress.com

Recibo a agradable nova de que este blogue foi distinguido cun premio Liebster Blog -galardón honorario que outorgan os blogruers ás pequenas bitácoras- polo amigo e seguidor Carlos Durán.

Carlos Durán é un dos primeiriños lectores deste blogue e, en xusta reciprocidade, eu son unha seguidora do seu desde os meus inicios xa que me interesa moito o seu seguimento da actualidade.

Cando aceptei o premio fíxeno baixo o compromiso de contactar con cinco blogguers pedíndolles o compromiso de cumpriren elas tamén as seguintes normas:

  1. Copiar e colar o premio no seu blog ligándoo ao blogger que as premiou
  2. Premiar elas a cinco blogs deixándolles un comentario nas súas entradas para notificarlles que gañaron.
  3. Confiar nelas para que sigan a cadea

Estes son os meus cinco premios:

http://marmaquinandonotempo.blogspot.com.es. Lévao diariamente a profesora Mar Corbelle e é unha interesantísima ferramenta de difusión cultural con…

Ver original 153 mais palavras

Fixo 2. “NOSSA CANÇÃO”. Bem-vind@s!


LIEBSTERBLOGAWARD MLD

NOSSA CANÇÃO

Autoria e Propriedade Intelectual: Profa. Maria Lúcia Dário/2000

Licenciatura Plena em Filosofia/PUCC-1990 MEC/SP: 181.789-LP

Refrão: Estudar é bom

     Estudar faz bem

Pensar é bom

Se divertir também  

Estrofe I: Amanhã vamos ao parque

Mas depois estudar

É preciso equilibrar 

Quem estuda vai pra frente

Quem não estuda vai pra trás

Para ter uma vida boa

É preciso estudar

Estrofe II: Aqui tem filosofia

Uma matéria pra pensar

Penso antes de agir

Penso antes de falar

Estudo filosofia

E não tem enrolação

Para o bem eu digo “- sim”

Para o mal eu digo “- não”

Estrofe III: As pessoas, estudamos (Ética)

E também os animais (Ética Animal)

Somos super camaradas

Com os dois falados atrás

As histórias, as amamos

Cada povo e país  (Antropologia)

É tão bom saber das ‘coisas’

A cidade conferir (Política)

Estrofe IV: Cientistas, estudamos… (Filosofia da Ciência)

E os artistas, nem dizer… (Filosofia da Arte)

Descobertas e Invenções

Novos mundos conhecer

Mas para sermos mais felizes

Só estudar é impossível

O equilíbrio é preciso

Divertir nossos sentidos

Em homenagem a todas as crianças que tenho conhecido ao longo dos últimos anos no Ensino Fundamental da Rede Municipal de Ensino de Indaiatuba – Indaiatuba.SP
Um imenso abraço a tod@s e boa sorte! É o que lhes deseja, hoje e sempre,
Profa. Maria Lúcia Dário

Fixo 1. INíCIO. MariaLDário’s Blog. Filosofia. Blogue 1. Liberdade de Pensamento e Expressão. Aulas e Lições para Pequen@s Filósof@s.


Pensar é algo inquietante, sério e cansativo, mas que se faz necessário se quisermos minimizar as dificuldades durante a nossa existência.  A imagem do Cérebro, abaixo, parece indicar a árdua tarefa que deve acompanhar os seres humanos.

Visite o blogue. Deixe um comentário. Sinta-se à vontade. Você é muito bem-vind@!

Profa. Maria Lúcia Dário

BIOGRAFIAhttp://mariadario.wordpress.com/2010/09/04/sobre-mim-uma-breve-historia/
MEU PROJETO FILOSÓFICO:  http://mariadario.wordpress.com/2013/12/12/etica-politica-etica-animal-nao-somos-anjos-mas-bons-seres-humanos/
NOSSA CANÇÃOhttp://mariadario.wordpress.com/2010/06/

Pinky e O Cérebro. Warner

FiLoSoFiA no Brasil? VENHA VER.

Este é o Brasil de milhões de brasileiros. Fazer filosofia, aqui, só pode ser observar, pensar e agir no mundo real. Para mim, é assim que a filosofia tem sentido; é só assim que ela cumpre o seu papel.
TITÃS – ‘COMIDA’
http://www.youtube.com/watch?v=hOyt4cwjVns

Filosofia da Ciência. Fábrica de Água? Pedro Ricardo Paulino.SP


Máquina de fazer água? Será mesmo?

¨Pedro Ricardo Paulino é engenheiro mecatrônico e inventou um jeito para fabricar água. Patenteou há quatro anos a Wateair – uma máquina elétrica que é capaz de criar o líquido através da umidade do ar.¨

https://catracalivre.com.br/geral/sustentavel/indicacao/em-sao-paulo-engenheiro-inventa-maquina-que-faz-agua/

 

Cantinho das Perguntas

¨Por Uma Pedagogia da Pergunta¨. Paulo Freire

Quem é curioso sabe mais. Quem é curioso vai mais longe.

Depois do bate-papo sobre o assunto acima, elenquem suas perguntas, desenvolvendo a sua curiosidade.

Esta aula foi sugerida por D.S.D. e N.S.V..

¨5 Lugares mais Mágicos do Brasil¨ #TOP 5 Magic Places in Brazil. Vinnie de Souza


MariaLDário:

Brasil

Postado originalmente em Chateau do Vinnie:

Ver original 981 mais palavras

¨A Suástica e seu real significado¨. ChinaNaMinhaVida. Christine Marote


MariaLDário:

Antropologia e Ética
A Suástica!

Postado originalmente em :

Pois é… vocês podem estar pensando: mas o que esse símbolo está fazendo num blog que fala da China? O que uma coisa tem a ver com a outra?

Claro que quando falamos da suástica sempre nos remetemos à Hitler e as atrocidades da guerra e da barbárie contra os judeus. E para mim sempre foi assim.

Quando vim para China comecei a visitar templos e sempre encontrava o símbolo em vários locais, inclusive junto aos budas. Mas sempre acabava que não ia buscar a informação. Até que um dia, uma amiga recebeu alguns familiares aqui e conversa vai, conversa vem, ele me perguntou sobre isso: o que a suástica fazia cravada no peito de um Buda.

mobilejune2014 1077

Buda de Jade em Xi’an. A foto está longe, mas reparem que há uma suástica no peito dele.

Bom, fiquei furiosa comigo mesma (rs), afinal essa era uma pergunta que eu já havia…

Ver original 544 mais palavras

¨Campinas no Espelho¨. Fotografia. Daniel Pátaro


MariaLDário:

Filosofia da Arte
Fotografia
CAMPINAS
Daniel Pátaro

Postado originalmente em Daniel Pátaro:

 Reflexão e desconstrução da nossa desgastada paisagem urbana.

Campinas no Espelho I
fotografia e edição: Daniel Pátaro
trilha sonora: Kosta T – 07 – 375

https://soundcloud.com/konstantin-trokay

http://kostat.bandcamp.com/

Campinas no Espelho II
fotografia e edição: Daniel Pátaro
trilha sonora: Circus Marcus – Le Bal de Rmy
http://www.circusmarcus.net

São Paulo no Espelho
fotografia e edição: Daniel Pátaro
trilha sonora: Rue Laide Coupe (Circus Marcus)
http://www.circusmarcus.net/

Ver original

¨Retratos de Campinas¨. Fotografia. Daniel Pátaro


MariaLDário:

Filosofia da Arte
Fotografia
CAMPINAS
Daniel Pátaro

Postado originalmente em Daniel Pátaro:

 

Retratos de Campinas

fotografia: Daniel Pátaro

trilha sonora: Kosta T – Red in Black

https://soundcloud.com/konstantin-trokay

http://kostat.bandcamp.com/

Mini Campinas

fotografia e edição: Daniel Pátaro
trilha sonra: Circus Marcus – Noce Lens
http://www.circusmarcus.net

Ver original

¨Observância¨. Daniel Pátaro


MariaLDário:

Filosofia da Arte

Fotografia e Poesia

Postado originalmente em Daniel Pátaro:

Observância Fotografia Daniel Pátaro

Ver original

¨Incríveis Edifícios que são Obras de Arte¨ #Amazing Buildings from Around the World


MariaLDário:

Filosofia da Arte

Reflexões:

Toda arte é útil?

Toda arte é bela?

A arte tem de ser útil ou bela?

Postado originalmente em Chateau do Vinnie:

Ver original 52 mais palavras

Entradas Mais Antigas Anteriores

Seguir

Obtenha todo post novo entregue na sua caixa de entrada.

Junte-se a 115 outros seguidores

%d blogueiros gostam disto: